Het speuren met honden en hoe dat precies in zijn werk gaat

Wat doet de hond bij het speuren precies?

Bij het speuren wordt een menselijk geurspoor uitgezet. Dat gebeurt doordat de speurbegeleider een spoor loopt. Daarbij verliest de speurbegeleider huidschilfers, en vooral hieraan zit de unieke lichaamsgeur van een mens. En dat is voor de hond het spoor dat hij kan volgen. Deze huidschilfers dwarrelen eerst in de lucht, daarna zakken ze naar de grond. Dat gaat sneller of langzamer onder invloed van het weer: warm, koud, vochtig of droog. De wind en de windrichting spelen een rol in waar de schilfers neerdalen.

En hoe gaat het speuren in zijn werk?

De hond krijgt bij het speuren een geurlap aangeboden en hij filtert vervolgens deze geur uit alle andere geuren die hij ruikt. Dit is voor de hond intensief hersenwerk. Hiervoor hoeft hij niet perse met zijn neus naar de grond te gaan, bij een vers spoor (de huidschilfers liggen nog niet op de grond) houdt de hond zijn kop vaak hoog. Wordt het echter moeilijker (de schilfers liggen nu op de grond en zijn mogelijk verwaaid of opgehoopt) dan gaat de neus naar de grond en gaat hij snuffelen. Ook bij een kruising gaat de neus vaak naar de grond. Vaak is het loopvlak daar wat breder en is er verwaaiing geweest. Daarnaast kan neus ook verzadigd raken. Je ziet dan dat de hond met zijn kop omhoog en omlaag gaat, en dat hij gaat niesen of water zoeken.

Ontwikkeling in het speuren

Speuren moet worden opgebouwd. Ondanks dat alle honden speurhonden zijn, dat een hond daarmee in zijn natuurlijke element is, vergt het toch wel oefening. Door het speuren steeds iets moeilijker te maken, zorg je voor motivatie. Maar als je de lat te hoog legt, raakt de hond gefrustreerd. En dat kun je beter vermijden. Het vraagt ook concentratie van de hond: hij moet leren de andere aanwezige geuren te negeren en zich te focussen op die ene geur van de speurbegeleider. Dit moet hij trainen. Hij moet hierbij keuzes maken. Al met al een inspannende bezigheid, zo’n speurtocht. Hoe lang kun jij geconcentreerd met iets bezig zijn en hoe moe ben je dan daarna? En dat zie je ook weer in de voldoening als het karwei toch maar mooi gelukt is.

Teamwerk: speurneus en baas samen aan het werk

Op het moment dat de hond aan zijn speurtuig wordt gelijnd en het commando ‘Zoek!’ heeft gekregen, wordt er van de hond verwacht dat hij zelfstandig werkt: de hond geeft de richting aan die hij (de speurder) en de baas (de begeleider van de inspecteur) gaan volgen. Dit is voor beiden even wennen. Ons mensen is altijd ingeprent dat de mens steeds de leiding over de hond moet hebben, anders gaat de hond op den duur gedragsproblemen vertonen. Wat er bij het speurwerk gebeurt is echter iets anders: je laat de hond doen waar hij veel beter in is dan wij: speuren. Hij voert zelfstandig een opdracht uit. Alleen op momenten dat hij de taak niet aankan, helpt de baas in samenspraak met de speurbegeleider hem weer op weg.

Ik kan lezen en schrijven met mijn hond

De baas leert tijdens de speurles zijn hond te ‘lezen’: welke signalen geeft de hond af, wat zie je aan hem, speurt hij laag, kwispelt hij, gaat hij snel of heeft hij juist veel tijd nodig, wat verandert er bij een zijpad of kruising, zoekt hij steun bij de baas door hem aan te kijken? Per keer gaat dit steeds beter, en daardoor ontstaat er wederzijds vertrouwen en versterkt het speurwerk de band tussen beiden. En een goede band met jouw hond: dat is toch waarvoor je ooit een hond in huis hebt genomen? Dat maakt het hebben van een hond toch pas leuk?

Speurregels

contact

Home

Scroll Up